Η τροφή σου το φάρμακό σου...το φάρμακό σου η τροφή σου

Αγριμόνιο


Το αγριμόνιο γνωστό και ως ασπροζάκι, φωνόχορτο, αγριμαία, ασπροξάνη (Αγγλικά: Church steeples, Agrimony) είναι γένος φυτών στο οποίο ανήκουν περίπου 12 είδη από τα οποία το Agrimonia euratoria (Αγριμόνια η ευπατόρια) και το Agrimonia gryposepala διαθέτει φαρμακευτικές ιδιότητες και ανήκει στην οικογένεια των Ροδιδών (Rosaceae).

Είναι ιθαγενές φυτό του Βορείου ημισφαιρίου και πρόκειται για ένα πολυετές φυτό, που φτάνει τα 70cm με βλαστό κοκκινωπό και χνουδωτό. Τα φύλλα του είναι ελλειψοειδή, εναλλάσσοντα με πριονωτά και οξύληκτα χείλη πράσινου χρώματος ενώ τα άνθη του είναι αστεροειδή, κίτρινου χρώματος, που φέρονται σε μακριά ανθικά στελέχη κατά ταξιανθία. Ευδοκιμεί σε μέρη που υπάρχει υγρασία και σε αργιλώδη εδάφη, κυρίως στις άκρες των δρόμων, σε αναχώματα, σε ηλιόλουστα ξέφωτα δασών και σε αδύνατα λιβάδια.


Ο Πλίνιος ο Πεσβύτερος και ο Διοσκουρίδης ανάφεραν πως το χρησιμοποιούσαν για την θεραπεία του ήπατος. Το όνομα του φυτού είναι αφιερωμένο στον Μιθριδάτη τον Ευπάτορα, αυτοκράτορα του Πόντου που είχε μεγάλη πείρα στα θέματα βοτανοθεραπευτικής. Το όνομα της σημαίνει «καταρράκτης» γιατί πίστευαν πως είχε ιδιαίτερες θεραπευτικές ιδιότητες για τις παθήσεις των ματιών. Οι Αγγλοσάξονες πίστευαν ότι προστάτευε απ' τα στοιχειά και απ' το κακό και το χρησιμοποιούσαν για τη θεραπεία των μυρμηγκιών και των δαγκωμάτων των φιδιών. Τον 15ο αιώνα αποτελούσε κύριο συστατικό του «νερού του αρκεβούζιου», ενός γιατρικού για πληγές από πυροβόλο όπλο στο πεδίο της μάχης. Η θεραπευτική του δύναμη αποδίδεται περιεκτικότητα του σε πυρίτιο.

Σήμερα εκτιμάται ως θεραπευτικό βότανο για τις βλεννογόνιες μεμβράνες και με στυπτικές ιδιότητες για το σταμάτημα της αιμορραγίας. Δρα ως στυπτικό, τονωτικό, διουρητικό, επουλωτικό και χολαγωγό. Ο συνδυασμός της στυπτικότητας και των πικρών στοιχείων το κάνει ένα πολύτιμο ίαμα ιδιαίτερα όταν χρειάζεται στυπτική δράση στο πεπτικό σύστημα. Χρησιμοποιείται στην δυσπεψία και ενδείκνυται για την ακράτεια ούρων και την κυστίτιδα. Σαν γαργάρες είναι ωφέλιμο για την ανακούφιση του πονεμένου λαιμού και την λαρυγγίτιδα ενώ σαν αλοιφή βοηθά στην επούλωση των τραυμάτων και των μωλώπων αλλά και για προβλήματα της πέψης.

Περιέχει τανίνες, κουμαρίνες, γλυκοσιδικά πικρά στοιχεία, νικοτινικό οξύ, πυριτικό οξύ, σίδηρο, βιταμίνες Β και Κ και αιθέριο έλαιο.

Το αφέψημα του αγριμονίου προτείνεται για τον καθαρισμό της φωνής. Το τσάι των φύλλων του είναι κατά της ημικρανίας, της δυσπεψίας και της διάρροιας. Σε περιπτώσεις με πρηξίματα, στραμπούληγμα ή μώλωπες, μπορεί να παρασκευασθεί μία πάστα με ξίδι, πίτουρα και φύλλα αγριμονίου

Το αγριμόνιο γνωστό και ως ασπροζάκι, φωνόχορτο, αγριμαία, ασπροξάνη (Αγγλικά: Church steeples, Agrimony) είναι γένος φυτών στο οποίο ανήκουν περίπου 12 είδη από τα οποία το Agrimonia euratoria (Αγριμόνια η ευπατόρια) και το Agrimonia gryposepala διαθέτει φαρμακευτικές ιδιότητες και ανήκει στην οικογένεια των Ροδιδών (Rosaceae).

Είναι ιθαγενές φυτό του Βορείου ημισφαιρίου και πρόκειται για ένα πολυετές φυτό, που φτάνει τα 70cm με βλαστό κοκκινωπό και χνουδωτό. Τα φύλλα του είναι ελλειψοειδή, εναλλάσσοντα με πριονωτά και οξύληκτα χείλη πράσινου χρώματος ενώ τα άνθη του είναι αστεροειδή, κίτρινου χρώματος, που φέρονται σε μακριά ανθικά στελέχη κατά ταξιανθία. Ευδοκιμεί σε μέρη που υπάρχει υγρασία και σε αργιλώδη εδάφη, κυρίως στις άκρες των δρόμων, σε αναχώματα, σε ηλιόλουστα ξέφωτα δασών και σε αδύνατα λιβάδια.

Ο Πλίνιος ο Πεσβύτερος και ο Διοσκουρίδης ανάφεραν πως το χρησιμοποιούσαν για την θεραπεία του ήπατος. Το όνομα του φυτού είναι αφιερωμένο στον Μιθριδάτη τον Ευπάτορα, αυτοκράτορα του Πόντου που είχε μεγάλη πείρα στα θέματα βοτανοθεραπευτικής. Το όνομα της σημαίνει «καταρράκτης» γιατί πίστευαν πως είχε ιδιαίτερες θεραπευτικές ιδιότητες για τις παθήσεις των ματιών. Οι Αγγλοσάξονες πίστευαν ότι προστάτευε απ' τα στοιχειά και απ' το κακό και το χρησιμοποιούσαν για τη θεραπεία των μυρμηγκιών και των δαγκωμάτων των φιδιών. Τον 15ο αιώνα αποτελούσε κύριο συστατικό του «νερού του αρκεβούζιου», ενός γιατρικού για πληγές από πυροβόλο όπλο στο πεδίο της μάχης. Η θεραπευτική του δύναμη αποδίδεται περιεκτικότητα του σε πυρίτιο.

Σήμερα εκτιμάται ως θεραπευτικό βότανο για τις βλεννογόνιες μεμβράνες και με στυπτικές ιδιότητες για το σταμάτημα της αιμορραγίας. Δρα ως στυπτικό, τονωτικό, διουρητικό, επουλωτικό και χολαγωγό. Ο συνδυασμός της στυπτικότητας και των πικρών στοιχείων το κάνει ένα πολύτιμο ίαμα ιδιαίτερα όταν χρειάζεται στυπτική δράση στο πεπτικό σύστημα. Χρησιμοποιείται στην δυσπεψία και ενδείκνυται για την ακράτεια ούρων και την κυστίτιδα. Σαν γαργάρες είναι ωφέλιμο για την ανακούφιση του πονεμένου λαιμού και την λαρυγγίτιδα ενώ σαν αλοιφή βοηθά στην επούλωση των τραυμάτων και των μωλώπων αλλά και για προβλήματα της πέψης.

Περιέχει τανίνες, κουμαρίνες, γλυκοσιδικά πικρά στοιχεία, νικοτινικό οξύ, πυριτικό οξύ, σίδηρο, βιταμίνες Β και Κ και αιθέριο έλαιο.

Το αφέψημα του αγριμονίου προτείνεται για τον καθαρισμό της φωνής. Το τσάι των φύλλων του είναι κατά της ημικρανίας, της δυσπεψίας και της διάρροιας. Σε περιπτώσεις με πρηξίματα, στραμπούληγμα ή μώλωπες, μπορεί να παρασκευασθεί μία πάστα με ξίδι, πίτουρα και φύλλα αγριμονίου