Η τροφή σου το φάρμακό σου...το φάρμακό σου η τροφή σου

Νευρικό σύστημα: Το βαρόμετρο του σώματος


Ή οι τηλεπικοινωνίες του σώματος. Σήματα από την περιφέρεια (όργανα, συστήματα, δέρμα) μεταφέρονται στον εγκέφαλο, αναγνωρίζονται, αξιολογούνται και μετά οι αποκρίσεις (εντολές δράσεων) μεταφέρονται πάλι στην περιφέρεια.

Το νευρικό σύστημα είναι το βαρόμετρο του σώματος. Η κατάστασή του είναι καθοριστική του «τι μέλει γενέσθαι» στα όργανα. Ένα υγιές νευρικό σύστημα αυξάνει τις πιθανότητες να υπάρχει υγεία στα όργανα, αφού τα κύτταρά τους δεν καταπονούνται από εγκλωβισμένη ενέργεια και υπερδραστηριότητα.

Πώς διατηρείται το νευρικό σύστημα υγιές; Με τη μέθοδο του νηπίου: Όταν πεινάμε τρώμε, όταν διψάμε πίνουμε, όταν νυστάζουμε κοιμόμαστε κ.ο.κ. Τα περισσότερα προβλήματα από το νευρικό σύστημα, δημιουργούνται όταν εξαναγκαζόμαστε να κάνουμε άλλα πράγματα από αυτά που θέλουμε ή που μπορούμε τη δεδομένη στιγμή. Π.χ. Αντί να φάμε καπνίζουμε ένα τσιγάρο γιατί εκείνη την ώρα δεν βολεύει ή δεν είναι κομψό να βάλουμε τροφή στο στόμα μας, όταν διψάμε δεν πίνουμε νερό αλλά κόκα κόλα, αναψυκτικά ή άλλα μη φυσικά ποτά, όταν νυστάζουμε δεν κοιμόμαστε γιατί κάτι άλλο πιο ενδιαφέρον έχουμε να κάνουμε (τηλεόραση, δουλειά, διασκέδαση κλπ).

Όλες αυτές οι αναβολές της ικανοποίησης των αναγκών του σώματος, εξαναγκάζει το νευρικό μας σύστημα να βρίσκεται σε μια συνεχή υπερδιέγερση- επιφυλακή, γιατί ερμηνεύει τα γεγονότα σαν μια συνεχή κατάσταση ανάγκης. Είναι μια κατάσταση σαν να πρέπει να φυλάς σκοπιά σ’ ένα στρατόπεδο που κινδυνεύει, χωρίς να ξέρεις πότε θα δεχθεί επίθεση. Πόσο καιρό μπορεί να ζει κανείς σε αυτό το καθεστώς επιφυλακής; Η υπερκατανάλωση ενέργειας που συνοδεύει αυτή την κατάσταση, γρήγορα θα γίνει εμφανής. Το ότι μπορεί να τρώει ο άνθρωπος καλά, δεν αρκεί για να τραφεί. Αν στερηθεί την τροφοδοσία και την εξισορρόπηση που λαμβάνει με τον ύπνο, την παραμονή του σε φυσικό περιβάλλον κλπ, σύντομα τα ενεργειακά του αποθέματα θα εξαντληθούν. Αν γίνει αυτό, τα διάφορα όργανα θα αρχίσουν να εμφανίζουν ανισορροπίες που θα ενταθούν σιγά σιγά, μέχρι να καταλήξουν σε ασθένειες. Αυτό δηλαδή που θέλουμε όλοι να αποφύγουμε.

Το σώμα έχει αντοχές πέρα από κάθε φαντασία. Έχει όμως και άποψη. Ο εγκέφαλός μας δεν είναι το μόνο όργανο του σώματός μας που σκέφτεται. Κάθε κύτταρο έχει τη δική του σκέψη και συνολικά το σώμα έχει τη δική του άποψη για το πώς θέλει να ζει, άποψη που μπορεί να είναι διαφορετική από την άποψη του εγκεφάλου μας. Το σώμα ψάχνει την ουσία της ζωής, τις ομορφιές και τη χαρά στα ουσιαστικά πράγματα, μικρά ή μεγάλα. Ο εγκέφαλος ηδονίζεται με ένα είδος επιτευγμάτων που μόνο για εκείνον είναι επιτεύγματα και που μπορεί και να είναι πολύ μακριά από την ουσία της ζωής. Όταν ο εγκέφαλος «εξιτάρεται» με τη σκέψη να οδηγήσει ένα γρήγορο αυτοκίνητο ενώ το σώμα επιθυμεί απλώς να περπατήσει στην εξοχή, δεν είναι δύσκολο να δημιουργηθεί μια κόντρα ανάμεσά τους. Φανταστείτε δυο ανθρώπους σιαμαίους που να βρίσκονται σε αντιπαράθεση. Ο ένας να θέλει να εργάζεται ακατάπαυστα μέρα νύχτα στην προσπάθειά του να ζήσει αυτό το όνειρο του γρήγορου αυτοκινήτου, ενώ ο άλλος να θέλει να κοιμηθεί, να ακούσει μουσική ή να πάει μια βόλτα στο δάσος. Ας μην πούμε περισσότερα. Νομίζω όλοι αντιλαμβανόμαστε την εκρηκτικότητα μιας τέτοιας συνύπαρξης. Τι νομίζετε ότι θα γίνει στο τέλος; Όταν το πράγμα προχωρήσει σε υψηλά επίπεδα ασυνεννοησίας και ταλαιπωρίας, ο ένας θα προσπαθεί να ξεφορτωθεί τον άλλο. Ίσως να θελήσει τελικά και να τον σκοτώσει, γνωρίζοντας ότι την ίδια στιγμή θα χάσει και ο ίδιος τη ζωή του. Αλλά τι να την κάνει μια τέτοια ζωή, μέσα στα δεσμά της ταλαιπωρίας; Έτσι βιώνει το σώμα την κόντρα του μυαλού στις φυσικές του ανάγκες και επιθυμίες.

Θα προχωρούσα κι άλλο, αλλά ας μην προσπαθήσουμε να υπεραπλουστεύσουμε τις λειτουργίες ενός τόσο τέλειου συστήματος. Θα περιοριστώ μόνο σε μια συμβουλή: Όταν πεινάμε, (μιλάμε για την πραγματική πείνα που την αισθανόμαστε με το στομάχι μας) να τρώμε φυσικές τροφές, όταν διψάμε να πίνουμε καθαρό νερό, όταν νυστάζουμε να βρίσκουμε ένα ήσυχο μέρος και να κοιμόμαστε. Οι ωτοασπίδες δεν βοηθούν. Μπορεί τα αφτιά μας να μην ακούνε θόρυβο, αλλά όλα τα άλλα κύτταρα του σώματος τον ακούν και αντιδρούν όπως θα αντιδρούσαν αν και τ’ αφτιά μας τον άκουγαν. Με άγχος και εξάντληση.

Ας κάνουμε τη ζωή μας λίγο πιο ανθρώπινη, για να έχουμε και καλύτερη συνολική υγεία.
Με φροντίδα και ενδιαφέρον
Γιάννα Ρουσοδήμου
Φαρμακοποιός-Σύμβουλος φυσικής υγείας